X
nome * enderezo electrónico * enderezo postal concello teléfono * mensaxe *
adxunto
código de seguridade *
imaxe de seguridade
cambiar código
* campos obrigatorios
xoves, 29 de xuño de 2017

pesquisar

subscrición

recibirá vía e-mail toda a información de interese
sitios de interese

Anova - Irmandade Nacionalista

14 de xullo de 2012

Web provisoria da ANOVA - Irmandade Nacionalista, constitu铆da o pasado s谩bado 14 de xullo en Compostela e recollendo logo de 223 anos os ideais de liberdade, fraternidade e igualdade da Revoluci贸n Francesa.

ir ao sítio...

SLG

A toxicidade en persoas e fauna das fumigaci贸ns a茅reas da Xunta

ir ao sítio...

Liga Estudantil Galega

Liga Estudantil Galega

ir ao sítio...

Terceira Carta 脿s Esquerdas

Interesante artigo de Boaventura de Sousa Santos

ir ao sítio...

Mocidade Irmandinha

Grupo de Traballo de Mocidade do EI

ir ao sítio...
ver máis sitios de interese...
OPINI脫N Atilio A. Boron

Gadafi e a putrefacci贸n moral do imperio

O imperialismo necesitaba ao Gadafi morto, o mesmo que ao Bin Laden. Vivos eran un perigo inmediato

26/10/2011

 

Atilio A. Boron

Rebeli贸n

O brutal asasinato de Muamar Al Gadafi a mans dunha xaur铆a de mercenarios organizados e financiados polos gobernos 鈥渄emocr谩ticos鈥 de Estados Unidos, A Francia e A Gran Breta帽a actualiza dolorosamente a vixencia dun vello aforismo: 鈥渟ocialismo ou barbarie鈥. Non s贸 iso: tam茅n confirma outra tese, ratificada unha e outra volta que di que os imperios en decadencia procuran reverter o veredicto inexor谩bel da historia exacerbando a s煤a agresividade e os seus atropelos no medio dun clima de insoport谩bel descomposici贸n moral. Ocorreu co imperio romano, logo co espa帽ol, m谩is tarde co otomano, despois co brit谩nico, o portugu茅s e hoxe est谩 a ocorrer co norteamericano. Non outra 茅 a conclusi贸n que pode tirarse ao mirar os numerosos v铆deos que ilustran a forma en que se 鈥渇ixo xustiza鈥 co Gadafi, algo que descualifica irreparabelmente a quen se arrogan a condici贸n de representantes dos m谩is elevados valores da civilizaci贸n occidental. Sobre esta caber铆a lembrar a resposta que dera o Mahatma Gandhi 谩 pregunta dun xornalista, interesado en co帽ecer a opini贸n do l铆der asi谩tico sobre o tema: 鈥溍 unha boa idea鈥, respondeu con sorna.

O imperialismo necesitaba ao Gadafi morto, o mesmo que ao Bin Laden. Vivos eran un perigo inmediato, porque as s煤as declaraci贸ns en sede xudicial xa non ser铆an tan doadas de ocultar diante da opini贸n p煤blica mundial como o foi no caso do Sadam Hussein. Se o Gadafi falaba poder铆a facer espectaculares revelaci贸ns, confirmando numerosas sospeitas e abonando moitas intuici贸ns que poder铆an ser documentadas contundentemente polo l铆der libio, achegando nomes de homes de palla imperiais, datos de contratos, comisi贸ns e subornos pagos a xestores, contas nas cales se depositaron os fondos e moitas cousas m谩is. Poderiamos saber que foi o que Estados Unidos lle ofreceu en troques da s煤a suicida colaboraci贸n na 鈥渓oita contra o terrorismo鈥, que permitiu que en Libia se torturara aos sospeitosos que Washington non pod铆a atormentar en Estados Unidos. Teriamos tam茅n sabido canto di帽eiro achegou para a campa帽a presidencial de Sarkozy e que obtivo a cambio; cales foron os termos do arranxo con Tony Blair e a raz贸n pola cal fixo donativos tan xenerosos 谩 London School of Economics; como se organizou a trata de persoas para enviar mozas novas ao decr茅pito fauno italiano, Silvio Berlusconi , e tantas cousas m谩is. Por iso era necesario calalo, fose como fose. O 煤ltimo Gadafi, o que se vota aos brazos dos imperialistas, cometeu unha sucesi贸n de erros impropios de algu茅n que xa vi帽a exercendo o poder durante trinta anos, sobre todo se se ten en conta o que o poder ensina. Primeiro erro: crer na palabra dos l铆deres occidentais, mafiosos de colo branco aos cales xamais hai que crerlles porque m谩is al贸 dos seus trazos individuais -desprez谩beis salvo algunha que outra excepci贸n- son a personificaci贸n dun sistema intrinsecamente inmoral, corrupto e irreform谩bel. Vir铆alle ben a Gadafi ter lembrado aquela sentenza do Che Guevara cando dic铆a que 鈥渘on se pode confiar no imperialismo nin unha chisca as铆!鈥 E el confiou. E ao facelo cometeu un segundo erro: desarmarse.

Se os canallas da OTAN puideron bombardear a piacere a Libia foi porque o Gadafi desarticulara o seu sistema de defensa antia茅rea e xa non ti帽a m铆siles terra-aire. 鈥淎gora somos amigos鈥, dix茅ronlle Bush, Obama, Blair, Aznar, Zapatero, Sarkozy, Berlusconi, e el cr茅unos. Terceiro erro, esquecer que como o lembra Noam Chomsky Estados Unidos s贸 ataca a rivais d茅beis e inermes, ou que os considera como tales. Por iso puido atacar o Iraq, cando xa estaba desangrado pola guerra co Ir谩n e longos anos de bloqueo. Por iso non ataca a Cuba, porque segundo os propios informes da CIA ocupar militarmente a illa custar铆alle un m铆nimo de vinte mil mortos, prezo demasiado caro para calquera presidente.

Os imperialistas neg谩ronlle ao Gadafi o que lle concederon aos xerarcas nazis que aniquilaron a seis mill贸ns de xudeus. Foron os seus crimes m谩is monstruosos que as atrocidades dos nazis? E o Fiscal Xeral da Corte Penal Internacional, Lu铆s Moreno Ocampo, mira para outro lado cando deber铆a iniciar unha demanda contra do xefe da OTAN, causante dunhas 70.000 mortes de civ铆s libios. Nunha mostra de repugnante putrefacci贸n moral a Secretaria de Estado Hillary Clinton celebrou con risas e bromas a noticia do asasinato de Gadafi. (Ver http://www.youtube.com/watch?v=Fgcd1ghag5Y) Un pouco m谩is cautelosa foi a reacci贸n do T铆o Tom (o escravo negro apoltronado que pensa e act煤a en funci贸n dos seus amos brancos) que habita na Casa Branca, pero que xa hai unhas semanas se mostrara compracido coa eficacia da metodolox铆a ensaiada en Libia, a mesma que advertiu poder铆a ser aplicada a outros l铆deres non dispostos a lamberlle as botas ao T铆o Sam. Esta ocasional vitoria, preludio dunha infernal guerra civil que conmover谩 a Libia e todo o mundo 谩rabe en pouco tempo m谩is, non deter谩 a ca铆da do imperio. Mentres tanto, como o observa un agudo fil贸sofo italiano, Domenico Losurdo, o crime de Sirte puxo en evidencia algo impens谩bel at茅 hai poucos meses atr谩s: a superioridade moral de Gadafi respecto dos carniceiros de Washington e Bruxelas. Dixo que loitar铆a at茅 o final, que non abandonar铆a ao seu pobo e respectou a s煤a palabra. Con iso b谩stalle e s贸bralle para erguerse por riba dos seus vitimarios.

voltar arriba

©  Encontro Irmandiño, 2011
Apartado de Correos 356  |  15010 A Coruña
aviso legal